دانلود آهنگ I Cant Carry This Anymore از Anson Seabra

Feel it heavy in my bones now حالا سنگینی‌اش را تا عمق استخوان‌هایم احساس می‌کنم Feel like everybody goes out انگار همه بیرون می‌روند And smiles for the ‘gram, yeah و برای اینستاگرام لبخندهای تصنعی می‌زنند Tried but I can’t تلاش کردم، اما از پسش برنمی‌آیم Prayer in the shape of Prozac دعایی که شکل قرص پروزاک به خودش گرفته Try to medicate the lows that سعی می‌کنم آن حال‌های تلخی را با دارو آرام کنم Come and meet me in the night time که شب‌ها به سراغم می‌آیند Losing track of my time دیگر گذر زمان را حس نمی‌کنم Mama said gonna be all right مامان گفت همه‌چیز درست می‌شود But mama don’t know what it’s like in my mind اما مامان نمی‌داند در ذهن من چه می‌گذرد Mama said that the sun gonna shine مامان گفت خورشید دوباره خواهد تابید But mama don’t know what it’s like to want to die اما مامان نمی‌داند آرزوی مردن داشتن چه حسی دارد I can’t carry this anymore دیگر نمی‌توانم این بار را به دوش بکشم Heavy from the hurt inside my veins دردی که در رگ‌هایم جریان دارد، بیش از اندازه سنگین شده I can’t carry this anymore دیگر توان تحمل این بار را ندارم Wonder what it’s like to be okay با خودم فکر می‌کنم خوب بودن چه حسی دارد Would you like me if I drank that? اگر آن را می‌نوشیدم، باز هم دوستم داشتی؟ If you wanted, I could take that اگر تو بخواهی، می‌توانم آن را مصرف کنم I’ll do anything for love برای به دست آوردن عشق هر کاری می‌کنم I don’t feel like I’m enough چون احساس نمی‌کنم به‌اندازه کافی خوب باشم You can probably see right through me احتمالاً می‌توانی درونم را به‌راحتی ببینی ‘Cause I can promise if you knew me چون مطمئنم اگر واقعاً مرا می‌شناختی You would probably walk away احتمالاً از من دور می‌شدی No, you wouldn’t want to stay نه، دیگر نمی‌خواستی کنارم بمانی Oh, Mama said gonna be all right آه، مامان گفت همه‌چیز درست می‌شود But mama don’t know what it’s like in my mind اما مامان نمی‌داند در ذهن من چه می‌گذرد Mama said that the sun gon’ shine مامان گفت خورشید دوباره خواهد تابید But mama don’t know what it’s like to want to die اما مامان نمی‌داند آرزوی مردن داشتن چه حسی دارد I can’t carry this anymore دیگر نمی‌توانم این بار را به دوش بکشم Heavy from the hurt inside my veins دردی که در رگ‌هایم جریان دارد، بیش از اندازه سنگین شده I can’t carry this anymore دیگر توان تحمل این بار را ندارم Wonder what it’s like to be okay با خودم فکر می‌کنم خوب بودن چه حسی دارد I know I’ll be fine, it’s just that می‌دانم سرانجام حالم خوب می‌شود؛ فقط مسئله اینجاست که Every time this comes back هر بار که این حال دوباره برمی‌گردد Tell my maker up above that به خالق من در آن بالا بگویید که I have had enough and دیگر به آخر خط رسیده‌ام و I can’t carry this anymore دیگر نمی‌توانم این بار را به دوش بکشم Heavy from the hurt inside my veins دردی که در رگ‌هایم جریان دارد، بیش از اندازه سنگین شده I can’t carry this anymore دیگر توان تحمل این بار را ندارم Wonder what it’s like to be okay با خودم فکر می‌کنم خوب بودن چه حسی دارد

مفهوم آهنگ

این ترانه روایت فردی است که زیر بار افسردگی، تنهایی و افکار تیره فرسوده شده، اما اطرافیانش از شدت رنج درونی او آگاه نیستند. لبخندهای نمایشی در شبکه‌های اجتماعی نیز تضادی میان ظاهر شاد مردم و دردهای پنهان آن‌ها ایجاد می‌کند. راوی برای آرام کردن ذهنش به دارو و تأیید دیگران پناه می‌برد، اما همچنان خودش را شایسته عشق نمی‌داند و از رها شدن می‌ترسد. جمله‌های امیدوارکننده مادر برای او کافی نیستند؛ زیرا احساس می‌کند هیچ‌کس واقعاً فضای آشفته ذهنش را درک نمی‌کند. با وجود اشاره‌های تلخ به مرگ، بخشی از وجود راوی هنوز امیدوار است که روزی حالش بهتر شود و بفهمد آرامش و «خوب بودن» چه حسی دارد.