دانلود آهنگ وداع تورکوسو Veda Türküsü از امره فل Emre Fel

Döndüm, yâr, vurgunum ecele
برگشتم، ای یار؛ دل‌باخته و گرفتار مرگم
Sevda sürgünü geceme
به شبِ تبعیدشده از عشق من
Serdi, yüreğim
دل من را از پا انداخت
Dağlanır, ağlarım bu veda türküsüne
دلم می‌سوزد و برای این ترانهٔ خداحافظی گریه می‌کنم
Sevdim, yalan oldum
عاشق شدم و خودم به یک دروغ بدل شدم
Neydi günahım da böyle süründüm?
گناهم چه بود که این‌گونه به زجر افتادم؟
Bu rüya bende hüzünlü
این رؤیا در وجود من چیزی جز اندوه نیست
Aşk ne yalanmış ya, beni en dibe gömdü
عشق چه دروغ بزرگی بود؛ مرا تا عمیق‌ترین قعر فرو برد
Ya al götür beni
یا مرا با خودت ببر
Ama kal da dinle bu sahi sözleri
اما بمان و این حرف‌های راست را بشنو
Döndüm, yâr, vurgunum ecele
برگشتم، ای یار؛ دل‌باخته و گرفتار مرگم
Sevda sürgünü geceme
به شبِ تبعیدشده از عشق من
Serdi, yüreğim
دل من را از پا انداخت
Dağlanır, ağlarım, kader adımı derine
دلم می‌سوزد و گریه می‌کنم؛ تقدیر نامم را در ژرفای وجودم
Gömdü, gülemem yüzüne
دفن کرد؛ دیگر نمی‌توانم در رویت لبخند بزنم
Gönlüm bin türlüsüne
دل من به هزار شکل و رنگِ عشق…
Söndü, yüreğim
خاموش شد، دل من
Dağlanır, ağlarım bu veda türküsüne
دلم می‌سوزد و برای این ترانهٔ خداحافظی گریه می‌کنم
Yok, olamaz yeniden
نه، دیگر نمی‌شود؛ نمی‌تواند دوباره اتفاق بیفتد
“Yanamam” derim, amma
می‌گویم: «دیگر نمی‌سوزم»، اما…
Döndüm, yâr, vurgunum ecele
برگشتم، ای یار؛ دل‌باخته و گرفتار مرگم
Sevda sürgünü geceme
به شبِ تبعیدشده از عشق من
Serdi, yüreğim
دل من را از پا انداخت
Dağlanır, ağlarım, kader adımı derine
دلم می‌سوزد و گریه می‌کنم؛ تقدیر نامم را در ژرفای وجودم
Gömdü, gülemem yüzüne
دفن کرد؛ دیگر نمی‌توانم در رویت لبخند بزنم
Gönlüm bin türlüsüne
دل من به هزار شکل و رنگِ عشق…
Söndü, yüreğim
خاموش شد، دل من
Dağlanır, ağlarım bu veda türküsüne
دلم می‌سوزد و برای این ترانهٔ خداحافظی گریه می‌کنم
Dağlanır, ağlarım bu veda türküsüne
دلم می‌سوزد و برای این ترانهٔ خداحافظی گریه می‌کنم
Dağlanır, ağlarım bu veda türküsüne
دلم می‌سوزد و برای این ترانهٔ خداحافظی گریه می‌کنم
مفهوم کلی ترانه
این ترانه تصویری بسیار تلخ از عشقی است که به جدایی و ویرانی عاطفی ختم شده. راوی عاشق شده، اما این عشق به‌جای آرامش، او را به عمیق‌ترین نقطهٔ اندوه کشانده و احساس می‌کند حتی هویتش زیر فشار تقدیر و این جدایی دفن شده است. از یک طرف می‌خواهد معشوق او را با خود ببرد و از طرف دیگر از او می‌خواهد بماند و حرف‌های صادقانه‌اش را بشنود؛ یعنی هنوز میان رها کردن و چسبیدن به عشق گرفتار است. جملهٔ «دیگر نمی‌سوزم، اما…» هم نشان می‌دهد که راوی سعی دارد خودش را قانع کند که این عشق تمام شده، ولی قلبش هنوز درگیر است. «ترانهٔ خداحافظی» در سراسر اثر نمادی از سوگواری برای عشقی است که تمام شده اما دردش هنوز در دل راوی زنده است.